#1 Imagin Harry czesc IV

*Oczami Harrego*

czemu nie odbiera telefonów ? O co jej chodziło.. Po tym jak Lou opowiedział mi, o tym jak wybiegła  naszego domu tłumacząc się szkołą, próbowałem to z nią wyjaśnić.. jest taka tajemnicza.. Jak żadna inna.. Myślę, że to ona mogłaby być tą jedyną.. tylko dlaczego byłem taki szybki, czemu postępowałem z nią tak pochopnie.. Teraz mnie odepchnęła... Choć dała mi cień szansy.. Kurde, ale się rozmarzyłem..

Z- Co ty robisz, idioto???

N- Ile razy mam Ci powtarzać, że to było niechcący??

Z- Jasne ! Niechcący wysmarowałeś moje ulubione lusterko czekoladą? Świnia..

N- Ej bez takich !

H- Chłopaki ! Uspokójcie się ! Naprawdę nie mam ochoty słuchać jak kłócicie się o jakieś cholerne lusterko! Zachowujecie się jak dzieci ! Boże.. Ogarnijcie się w końcu!

Zayn i Niall wyszli z salonu.. Czasami naprawdę mam ich dosyć.. Zwłaszcza w takich chwilach.. Poszedłem do kuchni po coś do picia.. Nie byłem jakoś specjalnie głodny..

Lou- Co tam stary? Dodzwoniłeś się do niej ?

H- Nie.. Cały czas nie odbiera..

Lou- Nie łam się.

Louis próbował mnie pocieszyć, jednak to na nic.. Co ona wymyśliła? Gdzie się tak śpieszyła? Może ma chłopaka.. Nie mogę przestać o niej myśleć.. Muszę się przejść. Ogarnąłem się, ubrałem i właśnie zakładałem buty...

Li- Gdzie idziesz?

H-Muszę się przejść.. Przemyśleć.. Wiesz o co mi chodzi..

Li- Jasne. Iść z Tobą?

H- Nie.. Chcę być sam.. Ale dzięki.

Li- Nie ma za co, nie ? Tylko bądź na siódmą, bo mamy maraton horrorów, pamiętasz? Obiecaliśmy Niallowi..

H- Jasne, będę. Pa.

Wyszedłem z domu idąc w kierunku pobliskiego parku.. Było naprawdę ciepło.... Czemu ona cały czas siedzi mi w głowie? To takie dziwne uczucie.. Może tym razem naprawdę się zakochałem..

Boożeee.. Zaczynam mieć  jakieś omamy.. Widzę ją nawet w parku .. Co się z tobą dzieję Harry ! Wygląda tak realistycznie.. Ale.. To nie może być przecież ona.. Teraz siedziałaby w domu, przed kompem albo ukrywając się gdzieś przed nami.. Nie chodziłaby teraz po parku, zwłaszcza z wózkiem.. Jezu, Harry, co ty brałeś? Widzę ją tak wyraźnie, siedzi na ławce bujając wózek.. Moment.. Chwila.. To napradę ona ? Nie wierzę.. Ale skąd ten wózek? Skąd to dziecko?? To niemożliwe.. To nie może być [t.i.] !

 Podszedłem do niej.. Złość, rozczarowanie, smutek - właśnie takie emocje mnie ogarnęły. Zauważyła mnie. Na jej twarzy pojawiło się wielkie zdziwienie.. Wiedziałem.

[t.i.] - Ha.. Harryy...

H- Kiedy chciałaś mi to powiedzieć?? Kiedy ?? Może zapomniałaś, o tym że masz dziecko? To był ten powód dla, którego tak szybko wczoraj poszłaś, tak? Nie wierzę, że mi nie powiedziałaś.. Ufałem Ci ! Telefonu też nie możesz odebrać, nie ? Jak mogłaś ! Serio, nie spodziewałbym się tego po Tobie..

[t.i.]- Ale to nie tak...

H- Nie tak a jak?? Co, może znalazłaś to dziecko?? Co?? No powiedz ! Śmiało ! Przecież moje uczucia się nie liczą, nie? Nienawidzę cie..

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 Macie następną część.. Przepraszam za błędy, z góry mówię, że wiem, że mi nie wyszła.. Ale po prostu.. przepraszam.. Jak będziecie chcieli następną część to piszcie, bo tą trochę spieprzyłam, WIEM.. :'(

 Sorki,

                Waasz Oluutek :*