#3 Imagin Zayn + WAŻNE!

Hej Miśki <3
Chciałam Wam powiedzieć, że przez jakiś czas nie będę mogła nic dodawać, bo mam mnóstwo sprawdzianów.. I chciałam Wam powiedzieć, żebyście komentowali bloga.. Wejść jest coraz więcej, ale komentarzy mniej.. :/// A i jeszcze jedno. Chcę Wam powiedzieć, że nie piszę opowiadań z imionami czy jak, ja piszę imaginy, zazwyczaj jednoczęściowe czasami wieloczęściowe, ale opowiadań nie piszę! I PROSZĘ O KOMENTOWANIE ! :*** A tu macie imagin z Zaynem, tak na szybko :

Imagin Zayn

Szkicownik, ołówek, ławka w parku - tyle wystarczy mi do szczęścia. Zawsze kiedy tu przychodzę, żeby odpocząć, czuję, że tu jest. To właśnie dla niej tu przychodzę.. Pogodziłam się z tym, że nie żyje, choć było mi ciężko.. Ona pokazała mi ten park, była przy mnie, kiedy wygrałam pierwszy konkurs plastyczny, ona kupiła mi mój pierwszy szkicownik.. Nie mogę uwierzyć, że zawdzięczam mój największy talent mojej babci.. Była mi tak bliska.. To głupie - pomyślą inni, ale ja wiem, że ona czuwa nade mną.. Jest ze mną w każdej trudnej sytuacji.. Wiem to..

Siedzę na tej ławce.. Na tej, na której zawsze z nią siedziałam.. I zastanawiam się nad pomysłem na kolejny konkurs.. Tematyka - dowolna.. I to było najgorsze.. Kiedy mam podany konkretny temat jest mi łatwiej, bo nie mam się nad czym zastanawiać.. Kwiaty? Uwielbiałam je rysować, ale to zbyt banalne.. Zwierzęta? Zbyt infantylne.. Yhh.. Naprawdę już nie mam pomysłu..

Ch- Hej .

[t.i.] - O. hej..

Ch- Brak pomysłów na rysunek? Znam ten dylemat..

[t.i.] - Nie wydaję mi się, żeby ktoś taki jak ty ''znał ten dylemat''- powiedziałam oschle. Wiedziałam po prostu wiedziałam, że on nie może wiedzieć nic na ten temat. Przystojniak z idealnie ułożoną fryzurą. Pies na baby. To niemożliwe. Po prostu.

Ch- Daj, to ci pokażę. - chłopak zabrał mój szkicownik i wyrwał ołówek z ręki. Nie mogłam uwierzyć, że to zrobił.

[t.i.]- Możesz mi chociaż powiedzieć, jak nazywa się człowiek, który zabrał mi jedyną rzecz, jaka została mi po najważniejszej osobie w moim życiu?- dopiero teraz zdałam sobię sprawę, że powiedziałam zbyt wiele..

Ch- Jestem Zayn.- chłopak jakby w ogóle mnie nie słuchał. Był tak pochłonięty szkicowaniem.. Idealne linie, wszystko doskonale do siebie pasowało..- Skończyłem.- rzekł odwracając w moją stronę mój portret. Jak on to zrobił, nawet nie patrząc na mnie..- Nadal sądzisz, że nie ''znam tego dylematu''? - powiedział i uśmiechnął się.

[t.i.]- To jest znakomite.. Znaczy... Przepraszam cię..

Z- Spoko. Powiesz mi swoje imię?

[t.i.]- Jestem [t.i.].

Z- Super, a teraz masz mi opowiedzieć o tej najważniejszej osobie w twoim życiu.- czyli jednak mnie słuchał..

[t.i.]- Wiesz.. nie sądzę żebyś chciał tego słuchać..

Z- A ja wiem, że chcę. Proszę- zrobił minę kota Shreka i po prostu nie mogłam mu odmówić.

Opowiedziałam mu wszystko od początku.. O tym jak wygrałam swój pierwszy konkurs, jak wiele jej zawdzięczam, dlaczego była dla mnie taka ważna.. A on słuchał.. Był cierpliwy jak nikt, jestem pewna, że nie udawał.. W międzyczasie pytał mnie o babcię, wcinał swoje 3 słowa na temat tago, jak wspaniałą musiała być osobą..

Z- Raju.. Miałaś wielkie szczęście.. Taka babcia to skarb. - uśmiechnął się a po moim policzku spłynęła samotna łza.. Jeszcze nigdy nikt nie uważał, że mam rację, mówiąc o mojej babci jako najważniejszej osobie w  życiu..

Z- Hej, nie płacz.. - Otarł kciukiem moją łzę i przytulił lekko, tak, by mógł patrzeć mi w oczy..- Jestem pewien, że nikt nie zastąpi Ci Twojej babci, ale.. Mógłbym spróbować..- Podniosłam na niego oczy.. Zbliżył się do mnie.. Pocałował.. tak delikatnie.. Tak lekko.. Tak czule i tak słoko.. To był pocałunek idealny..

Wtuliłam się w chłopaka.. W jego ramionach czułam się taka bezpieczna.. Spojrzałam w niebo i wyszeptałam ciche: '' Dziękuję babciu'' .


Przepraszam za błedy i proszę o komentarze! <33
                                                      ~Oluutek. :*