#1 Imagin Harry czesc V

No to tak piąta część w URODZINY HAZZIĄTKA <3 Mam nadzieję, że złożyłyście mu życzenia.. bo ja miałam całe ręce w 69, Happy B'day Hazza, Kotach itd <3 NAJLEPSZEGO STYLES :**

*OCZAMI HAZZY*
Nie wiem, co o niej myśleć.. Myślałem, że choć trochę jej na mnie zależy.. A ona mnie okłamała.. Jak mogła mi nie powiedzieć, że ma dziecko? Bała się? Ale czego? Przez całą noc nie mogłem spać.. Próbowałem to jakoś wytłumaczyć..
Lou- I co? Jak tam? Jak [t.i.]? -do mojego pokoju wparował Louis.
H- W ogóle nie pytaj. Okłamała mnie... I to jak..
Lou- Ale że w sensie..? Nie bardzo rozumiem..
H- Louis, ona ma dziecko! Rozumiesz! DZIECKO!!
Lou- Stary, co ty pieprzysz? Jakie dziecko? Czemu tak twierdzisz?
H- Widziałem ją wczoraj, w parku, koło 15.. Była z wózkiem... Nadal w to nie wierzę..
Lou- ... Hahahahahhah! - Louis wybuchnął niepohamowanym śmiechem.
H- Dla ciebie to jest takie zabawne?? Boże, z kim ja żyję... - Zmierzałem do drzwi pokoju.
Lou- Ej no nie wierzę.. Hahah.. Słuchaj młody.. Paul do mnie wczoraj dzwonił, że mamy przyjść na próbę, bo znalazł opiekunkę dla swojego brzdąca.. Próbowałem do ciebie zadzwonić, ale nie odbierałeś, więc zadzwoniłem do Paula, że nie możemy przyjść..
H- A co to ma do rzeczy??
Lou- Ty nic nie rozumiesz.. Opiekunką dziecka Paula była nasza [t.i.].
H- COO???
Lou- Czyli mam zacząć od początku?.. Ej stary gdzie...- zamknąłem drzwi.. Ale ze mnie idiota.. Co ja zrobiłem.. Powiedziałem, że jej nienawidzę.. Jak mogłem ją tak oceniać.. Tylko czemu nie chciała nam powiedzieć.. Wstydziła się? Nie wiem.. Ale wiem, że muszę iść to wytłumaczyć...

*TWOIMI OCZAMI*

Jak mogłam im nie powiedzieć..Byłam głupia.. Wstydziłam się... Tylko czego? To moi przyjaciele, rozumieją mnie jak nikt.. Harry... Co ja zrobiłam.. Cały czas miałam w głowie jego słowa.. ''Nienawidzę Cię''.. Były jak niekończące się echo..
Dzwonek do drzwi.. Nieważne.. Nie mam zamiaru z nikim rozmawiać.. Wybaczyłabym mu.. Gdyby tylko.. Gdyby tylko się postarał.. Jeśli byłby na moim miejscu..
H- [t.i.] otwórz drzwi! Wiem, że tam jesteś! Proszę cię.. - to był on! To Harry! Pobiegłam do drzwi. Stał tam, z wielkim pluszowym kotem w ręcę.. Wiedział, że je kochałam.. Nie mogłam uwierzyć..
H- [t.i.], przepraszam cię.. Wiem, że uważasz mnie za dupka i wcale Ci się nie dziwię.. Nie dałem Ci dojść do słowa.. Pochopnie cię osądziłem.. Wiem, że możesz mi nie wybaczyć, ale...- pocałowałam go. Musiałam to zrobić. Inaczej nie skończyłby swojego monologu do jutra.. Odwzajemnił pocałunek i objął mnie.. Czekałam na ten moment. On też.. -...Ale cię kocham..- powiedział kiedy się od siebie oderwaliśmy.
[t.i.]- Ja ciebie też Hazz..- Znów mnie pocałował.. Bardziej gorąco i namiętnie, powodując wojnę na języki.. Był taki pewny siebie.. Kochałam w nim wszytsko..Jego piękne zielone oczy, bujne loki, jego dołeczki w policzkach.. Jego styl.. Jego sposób mówienia, poczucie humoru, bezczelność...
Lou- Ej ! Skończcie już i wpuśćcie nas do środka, noo! - Cała reszta chłopaków stała na tarasie, krzycząc, bijąc nam brawa i robiąc zdjęcia.. Wariaci.. Wiedziałam, że wokół nich nie może być spokojnie i za to ich uwielbiałam.

*OCZAMI HARREGO*

Nie mogę uwierzyć, że mi wybaczyła.. Inaczej nadal bym o nią walczył.. Nie mógłbym odpuścić.. Ale teraz jest moja.. Tylko moja.. Nigdy więcej nie popełnię większego błędu.. Prawie straciłem swój cały świat.. Cały świat, którym jest ONA.. Jest dla mnie wszystkim.. Oddałbym za nią życie, bo dzięki niej zrozumiałem, co znaczy prawdziwa miłość...
------------------------------------------------------------------------------------------------------------

No i macie oczekiwaną piątą część. Dziękuję za wejścia i proszę o komentarze
                                                                                      ~Oluutek :*